LATICLA VII

LATICLA VII
dicti erant apud Rom. quibus alti clavi ius erat, ut Senatores, eorum filii, et quibus id ab Aug. permissum Equitumque insigniores, qui Illustres dicti horumque filii. Fuêre autem clavi, purpurae segmenta, instar capitum clavorum rotunda, quae in pectore tunicae insuebantur, sic ut etiam detrahi et resui possent, Quintil. l. 8. c. 5. Dicebatur etiam latus clavus ipsa tunica laticlavia; quae cingi non solebat, proin clavi purpurei in pectus cadebant, Horat. Serm. l. 1. Sat. 6. v. 27.
Nam ut quisque insanus nigris medium impediit crus
Pellibus, et latum demisit pectore clavum:
Hinc Acron: purpuram dicit, quae in pectore extenditur Senatorum. Secus in Equitibus, qui cum tunicam cingerent, angusti-clavi non descendebant in pectus, sed in sinu, quem zona succincta efficiebat, supra ipsam zonam conspiciebantur: donec in Senatum allecti, solvebant tunicas et latiores clavos demittebant, atque in pectus fluere sinebant. Hinc latum clavum tribuere et adimere, pro Senatorem facere et Senatu movere, scriptores usurpant: Et filii Senatorum Illustriumque, qui latumclavum cum virili sumebant toga, ubi ad aetatem Senatoriam pervenêre, si nolebant, aut non poterant. in amplissimum ordinem adscribi, angustum clavum resumebant, Ovid. Trist. l. 4. Eleg. x. v. 35.
Curia restabat, clavi mensura coacta est,
Maius erat nostris viribus illud onus.
Graecis tunica laticlavia πλατύσημος ἐςθής, hinc quae clavis carebat, ἄσημος Asema appellata est. Origo autem τῶ πλατυσήμων a Balearibu, Strabo l. 2. Deposuêre latos clavos Senatores in luctu, in equestri eo tempore solum i. e. angusto clavo apparentes. Sed nec vestibus modo ivil pururei latiores indit, verum et supellecitli lecotum ac mensarum, ut ad Lamprid. notavit Casub. Hinc laticlavia mappa Petron. Edit. Gons. de Salas. p. 17. Edit. Bosch. c. 32. Mart. l. 4. Epigr. 46. v. 17. cuius epigraphe de Sabello:
Et lato variata Mappa clavo.
Pura et clavata lintea Lamprid. lintea item toralia duos clavos latissimos habentia Amm. Marcell. Vide Octav. Ferrar. de Re Vest. l. 3. c. 12. 13. 14. et 15. it. infra Latus-clavus.

Hofmann J. Lexicon universale. 1698.

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.